Γιατί οι οπαδοί της St. Pauli θα μείνουν 45 λεπτά μετά το τέλος του αγώνα με την Aue στο Millerntor…

Πολλοί δημοσιογράφοι και νοικοκυραίοι φίλαθλοι στην Ελλάδα, πιστεύουν και ακόμη περισσότερο χρησιμοποιούν ως μόνιμη επωδό τη φράση… «ότι στο εξωτερικό τα πράγματα είναι φιλήσυχα για τους οπαδούς, οι οποίοι έχουν ως κύριο μέλημα τους την παρακολούθηση ενός αγώνα, με αποτέλεσμα να μην δέχονται καταστολή από τους μπάτσους». 

Λάθος! Μέγα λάθος! Τα γήπεδα εκκλησία όπως πολλοί θέλουν να μας τα παρουσιάζουν, έχουν και το ανάλογο κόστος. Δεν είναι όλα ρόδινα και πολλές φορές δεν είναι αυτό που φαίνεται. Όπως για παράδειγμα οι περιβόητοι νόμοι – οπαδικό έκτρωμά της Μάργκαρετ Θάτσερ στην Αγγλία, που χρησιμοποιούν επίσης στο σύνολό τους και πάλι ως παράδειγμα τα φωτεινά μυαλά της χώρας σε μια προσπάθεια να εξηγήσουν πως μπορεί να διορθωθεί το «μπουρδέλο» του ελληνικού ποδοσφαίρου. Λες και όλα αυτά τα χρόνια, δεν έχουμε καταλάβει ότι το πρόβλημα σ’ αυτό το άμοιρο το πρωτάθλημα, δεν είναι οι οπαδοί. Αλλά οι παράγοντες.

Παρόμοια περιστατικά συμβαίνουν και στη Γερμανία. Και μην φανταστεί κανείς ότι εκεί χρειάζονται εκτεταμένα επεισόδια ή ντου ή σούτια, για να δοθεί η αφορμή. Μπα! Αυτή η δικαιολογία έχει εξαληφθεί πολλές φορές από την συμπεριφορά των ίδιων των οπαδών, που καταφέρνουν να συνεννοηθούν (εκτός και αν πρόκειται για φασισταριά του κερατά) προκειμένου να ταξιδεύουν παντού ώστε να παρακολουθούν την αγαπημένη τους ομάδα.

Για το γερμανικό κράτος και την αστυνομία δεν χρειάζονται πάρα κάποιες μικρές, ασήμαντες αφορμές όχι μόνο για να σου κόψουν το γήπεδο για «Χ» διάστημα, αλλά ακόμη και για κατ’ οίκον περιορισμό, ο οποίος σε συγκεκριμένα παιχνίδια επιβάλλεται για μια ολόκληρη εβδομάδα! Τι μεσαίωνας…

Εμείς ως οπαδοί της St. Pauli δεν γουστάρουμε φασίστες, ρατσιστές και ομοφοβικούς στις κερκίδες μας, πολύ δε περισσότερο όταν υπάρχουν σε αντίπαλες κερκίδες (βλ. Δρέσδη, Ρόστοκ). Στο πλαίσιο αυτό οι συγκρούσεις είναι αναπόφευκτες. Συγκρούσεις που για ενοχικά και μπατσικά κράτη όπως η Γερμανία (που σέρνει μέχρι τα σήμερα το φάντασμα του ναζισμού το οποίο σε κάποιες περιπτώσεις φαίνεται να αναβιώνει, βλ. πρόσφυγες και μετανάστες) αποτελούν ταμπού. Οπότε για να έχουν άπαντες το κεφάλι τους ήσυχο σου κόβουν το γήπεδο!

Γνωστό το παιχνιδάκι. Η Ομοσπονδία ζητά από τα αρμόδια νομικά όργανα μεγαλύτερες κυρώσεις σε περιπτώσεις που παρεκκλίνουν από το νόμο, με στόχο όπως λένε…»την καλυτέρευση του προϊόντος και του αθλήματος». Στην πραγματικότητα, τίποτα δεν αλλάζει. Όπως δεν αλλάζει πουθενά, πολύ απλά γιατί όλα αυτά εξυπηρετούν αρκετό κόσμο, που ζει, εργάζεται ή έχει συμφέροντα από το ποδόσφαιρο.

Ενάντια στο φαινόμενο της καταστολής όμως, ουδέποτε μείναμε με σταυρωμένα τα χέρια. Έτσι, με σημερινή ανακοίνωση των Ultras της Sankt Pauli, ζητείται από τον κόσμο να παραμείνει στο γήπεδο για ένα ακόμη…ημίχρονο ή τουλάχιστον να μετακομίσει στον προαύλιο χώρο έξω από πέταλο, μετά το τέλος του αυριανού (14/10) αγώνα με την Aue. Δηλαδή για 45 λεπτά μετά το τελευταίο σφύριγμα. Τούτο θα συμβεί σε ένδειξη συμπαράστασης στους οπαδούς της ομάδας στους οποίους έχει επιβληθεί ποινή απαγόρευσης εισόδου στο γήπεδο και οι οποίοι έχουν κληθεί επίσης να συμμετάσχουν στην διαδήλωση.

Όπως δε αναφέρουν χαρακτηριστικά: «Λαμβάνοντας υπόψη την τρέχουσα βαθμολογία, είναι επιτακτική ανάγκη όλοι οι οπαδοί της St. Pauli να είναι στο γήπεδο για να υποστηρίξουμε την ομάδα μας. Το κάνουμε πάντα, θα το ξανακάνουμε και αύριο. Η St. Pauli όμως, είναι κάτι περισσότερο από αυτό. Είναι κάτι περισσότερο από τους τρεις βαθμούς της νίκης. Η δύναμη που δείχνουν οι οπαδοί στις κερκίδες για την υποστήριξη της ομάδας, πρέπει να ισχύει πάντα ακόμη και έξω από το γήπεδο. Γι’ αυτό και εκφράζουμε την αλληλεγγύη μας. Όλοι εκεί…»

dsc_5666-kopie

Πρώτη φορά στη γειτονιά…

Καμιά φορά είναι τόσο δύσκολο να περιγράψεις τα συναισθήματα που νιώθεις σε μια λευκή κόλλα χαρτί. Δεν περιγράφονται όλα σύντροφοι. Υπάρχουν πράγματα που μένουν χαραγμένα για πάντα στη μνήμη μας, που θα τα κουβαλάμε για πάντα μαζί μας, που θα ανατρέχουμε σε αυτά με χαμόγελο κάθε φορά που κάτι θα μας απασχολεί. Μια τέτοια στιγμή ήταν για εμάς και η πρώτη εκδρομή στο Αμβούργο και τη γειτονιά του St. Pauli.

Μια γειτονιά, με όλη την σημασία της λέξεως, έτσι όπως θα έπρεπε να είναι όλες οι γειτονιές του κόσμου. Μία κουκίδα στο χάρτη που «αναβλύζει» κοινωνική αλληλεγγύη. Τριάντα σκοτεινοί πολλές φορές και ταυτόχρονα underground δρόμοι που θες να τους περπατήσεις πιθαμή προς πιθαμή. Μια γειτονιά που έχει μάθει να μισεί το μίσος, που διδάσκει ποδοσφαιρικό πολιτισμό, που «δένει» τους ανθρώπους με μία «μαγική» συνταγή που ελάχιστοι μπορούν να καταλάβουν.

Ήταν τόσο μικρή χρονικά (παρά το γεγονός ότι αρχικά φάνηκε ότι οι μέρες ήταν αρκετές), που όλοι όσοι ταξιδέψαμε, νιώσαμε ότι ο χρόνος κύλησε σαν νερό, που ευχηθήκαμε αυτές οι στιγμές να μην τελειώσουν ποτέ, που θα θέλαμε το κάθε λεπτό να μοιάζει με αιώνα, τις στιγμές να διαρκέσουν για πάντα. Επειδή όμως, όλα τα ωραία καμιά φορά τελειώνουν γρήγορα και οι στιγμές δεν έφτασαν, ήδη ξεκινάμε να σχεδιάζουμε την επιστροφή μας. Μια καινούργια εκδρομή  που είναι σίγουρο ότι θα είναι ίδια με την πρώτη. Και θα ακολουθήσουν κι άλλες κι άλλες. Να είστε σίγουροι, ότι τώρα που έγινε η αρχή θα ταξιδεύουμε για πάντα εκεί…

Αυτό άλλωστε ειναι και ένα από τα  μυστικά της επιτυχίας. Ότι αυτή η εκδρομή δηλαδή, δεν αποτελεί την κορύφωση των κινήσεων αυτού του κλαμπ, αλλά την απαρχή για ακόμη πιο όμορφα πράγματα. Μιλήσαμε, συζητήσαμε, επισκεφθήκαμε, γνωρίσαμε και πλέον μπορούμε να προσδιορίσουμε κατά πολύ προς τα που πρέπει να κινηθούμε και τι πρέπει να κάνουμε. Ξέρουμε καλά ότι αυτή η σχέση με την γειτονιά δεν ξεκινήσε και δεν τελείωσε απλά σε ένα ποδοσφαιρικό παιχνίδι που η τύχη τα ‘φερε έτσι ώστε να το πανηγυρίσουμε με την ψυχή μας.

Νίκη, γκολ και ανατροπή στην εκπνοή, ήταν ότι καλύτερο μπορούσαμε να περιμένουμε, αλλά και μια επιστέγαση ότι βάλαμε και εμείς το λιθαράκι μας, εκεί από την κερκίδα των USP, ώστε να φτάσει η ομάδα στο πολυπόθητο τρίποντο μέσα στο σπίτι της, κάτι που είχε να κάνει αρκετό καιρό.

Μέσα σε όλα αυτά ωστόσο, θα ήταν πραγματικά παράλειψη να μην ευχαριστήσουμε ανθρώπους που έπαιξαν καταλυτικό ρόλο, ώστε αυτή η εκδρομή να στεφθεί με απόλυτη επιτυχία.

Γιάννη, Γρηγόρη, Παναγιώτη, Βασίλη, Άρη, σας ευχαριστούμε για όλα όσα κάνατε για εμάς. Χωρίς τις δικές σας κατευθύνσεις σε ορισμένα θέματα, ίσως από αυτή την εκδρομή να έλειπαν πράγματα. Σας νιώθουμε ήδη αναπόσπαστα κομμάτια του κλαμπ κι ας μας χωρίζουν χιλιάδες χιλιόμετρα. Ειδικά εσύ «ψηλέ» που έτρεξες, κουράστηκες, μας έβαλες στους USP να κάνουμε το πανί που τόσο θέλαμε, έχεις μπει για τα καλά στην καρδιά μας.

Για όλους εσάς αλάνια μου, υπάρχει μια δέσμευση, αλλά και μια σημαντική υπόσχεση. Η υπόσχεση είναι ότι κάθε φορά που θα έρχεστε Θεσσαλονίκη, θα σας τιγκάρουμε στα τσίπουρα και η υπόσχεση είναι ότι κάθε φορά που θα ανεβαίνουμε στο Pauli θα σκάμε από τις Astra, τα Pfeffer, τα Mexicana και τα Dirty Harry εκεί στη γωνιά του Jolly Roger. Του παράδεισου κάθε οπαδού της Pauli.

Επίσης πολύτιμος συνεργάτης και ανεκτίμητος φίλος πλέον είναι ο Greg των South End Scum, ο οποίος ως παλιότερος και έμπειρος, μας ξενάγησε, μας έμαθε όλα τα κατατόπια της γειτονιάς, στην οποία εξακολουθεί να βρίσκεται μέχρι και σήμερα  και θα συνεχίσει να βρίσκεται για αρκετό καιρό ακόμη. Γρηγόραρε καλή διαμονή αδερφέ και κοίτα να φέρεις το «διπλό» στην Φρανκφούρτη.

Σύντροφε Νικόλα, μια συγνώμη από εμάς, γιατί δεν μπορέσαμε να βρεθούμε και να τα πούμε όπως θα έπρεπε, αλλά στα ταξίδια παίζουν και κακοτυχίες. Την επόμενη φορά να είσαι σίγουρος ότι θα τα πιούμε σε ένα από τα πολλά μπαράκια της εξίσου μαγικής Haffenstrasse.

Εξάλλου, οφείλουμε ένα τεράστιο ευχαριστώ στα συντρόφια του Athens Klub για την ανεκτίμητη βοήθεια που μας παρείχαν. Αλάνια, η πρόσκληση στη Σαλόνικα είναι ανοικτή για τα γενέθλια του κλαμπ και στη κοινή συνάντηση, δεν θα υπάρχει έλεος….Σύντομα θα υπάρξουν ανακοινώσεις και για αυτό το θέμα. Καλά για κοινή εκδρομή δεν το συζητάμε, θα πέσουν κορμιά…

Και τέλος, ευχαριστούμε ιδιαίτερα και τους USP. Τόσο για την παρτάρα τους με το που πατήσαμε το πόδι μας στη γειτονιά, όσο και την βοήθειά τους, στην υλοποίηση του πανό, το οποίο σήκωσε το St. Pauli Thessaloniki Club ενάντια στους φασίστες.

Σύντομα θα υπάρξει κι άλλο κείμενο από τις εμπειρίες που αποκομίσαμε από το γήπεδο, η κριτική του αγώνα με την Union Berlin.

Βαστάτε γερά μάγκες…Σίγουρα στα ίδια μέρη θα ξαναβρεθούμε και οι στιγμές θα είναι το ίδιο αξέχαστες…

Καλά να περνάτε…

ΟΛΟΙ!
1966709_860911993935731_1477337069_n

USP: «Όσο υπάρχουν οπαδοί, θα υπάρχουν και πυροτεχνήματα»

Με αφορμή τον αγώνα κόντρα στην FC Koln, οι Ultras της St. Pauli διατύπωσαν τη θέση τους γύρω από την χρήση των πυροτεχνημάτων στους αγώνες, με ανακοίνωση που εξέδωσαν.

Η εν’ λόγω ανακοίνωση η οποία βρήκε απήχηση στα περισσότερα club της ομάδας μας και την συνυπογράφουμε αναφέρει μεταξύ άλλων:

«Με αφορμή τα παιχνίδια που έρχονται αλλά και την χορογραφία μας στον αγώνα με την Κολωνία, θα θέλαμε να ξεκινήσει μια αντικειμενική συζήτηση για τα πυροτεχνήματα. Βραχυπρόθεσμα μέσα από την βάση των οπαδών, μακροπρόθεσμα να επεκταθεί και  παραπέρα. Θεωρούμε ότι η αντίληψη που υπάρχει στη Γερμανία για το θέμα αυτό, δεν είναι η σωστή γι’ αυτό και αποφασίσαμε να ασχοληθούμε. Γιατί βλέπουμε ότι υπάρχουν λύσεις.

Από τις αρχές τις δεκαετίας του 90’, όταν πολλοί από εμάς άρχισαν να αγαπούν την St. Pauli, τα πυροτεχνήματα, κυρίως στους βραδινούς αγώνες,  χρησιμοποιούνταν ανοργάνωτα και χαοτικά σε διαφορετικά σημεία της κερκίδας. Οπαδοί, δημοσιογράφοι και αξιωματούχοι του ποδοσφαίρου τότε, επαίνεσαν αυτή την μεσογειακή ατμόσφαιρα που επικρατούσε στο γήπεδο μας.  Σε τηλεοπτικούς σταθμούς και περιοδικά που αφορούσαν το ποδόσφαιρο και τον αθλητισμό, διαφημίζονταν φωτογραφίες μας με βεγγαλικά, γαρνιρισμένες με ιστορίες, γεγονός που είχε ως αποτέλεσμα το κόκκινο φως των πυρσών να γίνει ευρέως γνωστό  και αποδεκτό ως μέρος της κουλτούρας των οπαδών.

Η αντίληψη αυτή ωστόσο στο πέρασμα του χρόνου άλλαξε. Πλέον χρησιμοποιείται ως μέτρο πίεσης για διώξεις, γεγονός που συνέβη, διότι ολοένα και περισσότερο, η εκτίμηση των μέσων ενημέρωσης και των υπαλλήλων του ποδοσφαίρου άλλαξε σ’ αυτό το θέμα.  Σύντομα άρχισε να γίνεται λόγος για «ταραχές» και κακούς «αναρχικούς», οι εικόνες από ευχάριστες έγιναν δραματικές και μάλιστα από αυτές που «κανένας δεν θέλει να βλέπει στα γήπεδα».  Αυτή τη στιγμή οι Ultras, αποτελούν το νούμερο ένα εχθρό των υπαλλήλων του ποδοσφαίρου, συμπεριλαμβανομένων φυσικά και των αστυνομικών. Αν και πρόκειται για ένα εντελώς διαφορετικό φαινόμενο από τον κλασσικό χουλιγκανισμό, εν’ τούτοις από την πλευρά της αστυνομίας υπήρξε παρόμοιος χειρισμός  με τον χαρακτήρα της μη-συμμόρφωσης, ο οποίος έχει σαν αποκλειστικό στόχο, τι άλλο; Την καταστολή!

Λόγω αυτού του φαινομένου, τα τελευταία χρόνια, τα πυροτεχνήματα εξαφανίστηκαν  από την πλειοψηφία των γηπέδων. Άπαντες ευθυγραμμίστηκαν με την άποψη ότι τον πρώτο λόγο, πρέπει να έχουν τα έσοδα από το μάρκετινγκ, ενώ παράλληλα η αστυνομία με μία βίαιη δράση, προσπάθησε να προκαλέσει την «κάθαρση» εν’ όψει του Παγκοσμίου Κυπέλλου το 2006. Έτσι με τα χρόνια άλλαξε και η αντίληψη του κόσμου για το θέμα.

Θα την αλλάξει ξανά! Το τελευταίο διάστημα έχουν αναληφθεί πρωτοβουλίες, ενώ παράλληλα καταγράφονται και σημαντικές επιτυχίες σε πολλά μέρη όπου η συζήτηση για την χρήση πυροτεχνημάτων ξανάρχισε και οι ομάδες έγιναν πιο τολμηρές. Συνολικά όλο και λιγότεροι άνθρωποι είναι πρόθυμοι να αφήσουν αυτή την υπερβολική υστερία  ενάντια στα πυροτεχνήματα να εξελιχθεί, την ίδια στιγμή που οι πρώτες συνομιλίες μεταξύ των συλλόγων και ενώσεων χαρακτηρίζονται ικανοποιητικές. Σήμερα δεν πηγαίνει κανένας στο γήπεδο χωρίς να γνωρίζει, ότι οι οπαδοί έχουν αποδείξει, ότι τα πυροτεχνήματα μπορούν να εμπλουτίσουν την ποδοσφαιρική εμπειρία. Διάφοροι φορείς δε,  έχουν βρει και εξελιγμένες λέξεις για να υποστηρίξουν το θέμα, από την κλασσική και δυσφημιστική λέξη…pyromania.

Μόνο η ομοσπονδία (DFB) και τα μέσα μαζικής ενημέρωσης τραβούν την δική τους γραμμή και συνεχίζουν να παρενοχλούν τον σύλλογο με παράλογες ποινές. Ακόμη και με την απόλυτα δημιουργική και ειρηνική χρήση οι παραπάνω χρησιμοποιούν την φράση «το άσχημο πρόσωπο του ποδοσφαίρου» με στόχο να προκαλέσουν από τη μια τις αντίστοιχες κυρώσεις στην ομάδα και από την άλλη να καλλιεργήσουν τον εκφοβισμό ορισμένων οπαδών οι οποίοι λένε: «Είναι πράγματι πολύ όμορφη η εικόνα και δεν βλάπτει κανέναν, αλλά δυστυχώς τα πυροτεχνήματα απαγορεύονται και οι κυρώσεις είναι μεγάλες».  Θέλουμε λοιπόν να ξεκινήσουμε αυτή τη συζήτηση, για να μην μας λένε τα γραφεία στην Φρανκφούρτη τι μπορεί να ανήκει στον πολιτισμό μας και τι όχι […]

[…]Η κουβέντα θα είναι πολύπλευρη και δύσκολη, γιατί το θέμα είναι πολύπλοκο και γρήγορα αναπτύχθηκε μια τεράστια δυναμική. Θέλουμε να καταδείξουμε ότι τα πυροτεχνήματα μπορεί να είναι ασφαλή και να εμπλουτίσουμε την κερκίδα μας. Τα πολύχρωμα φώτα και οι χρωματιστές πινελιές στο γήπεδο ανήκουν στην φανταστική κουλτούρα των οπαδών μας.

Ελπίζουμε σε μια συζήτηση που θα γίνει σύντομα με τους οπαδούς, τους παίκτες και του υπαλλήλους των ομάδων, ακόμη και με τμήματα των μέσων μαζικής ενημέρωσης. Θέλουμε να σταματήσει η απαγόρευση των πυροτεχνημάτων και να θεωρηθούν ως ένα κανονικό μέρος της κουλτούρας των οπαδών. Θέλουμε να μιλήσουμε για τους κινδύνους, αλλά και για τα οφέλη, να κάνουμε ένα βήμα προς τα εμπρός στην κατεύθυνση της δημιουργικής και πολύχρωμης κερκίδας. Διότι ένα πράγμα είναι σίγουρο. ΟΣΟ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΟΠΑΔΟΙ, ΘΑ ΥΠΑΡΧΟΥ ΚΑΙ ΠΥΡΟΤΕΧΝΗΜΑΤΑ.

ΟΥΤΕ ΕΝΑ ΒΗΜΑ ΠΙΣΩ!!!

Ultrà Sankt Pauli

normal_IMG_9562_2