Δολοφονία Κάρλο Τζουλιάνι: Το τέλος της αθωότητας για μια ολόκληρη γενιά

10314684_953303341363262_3598611400920610182_n20 Ιουλίου 2001: Ο Κάρλο Τζουλιάνι κείτεται νεκρός στην πλατεία «Gaetano Alimonda» της Γενοβα. Πυροβολημένος εξ’ επαφής από το όπλο του μπάτσου Mario Placanica, που σήμερα κυκλοφορεί ελεύθερος και ασκεί τα καθήκοντα δημοσίου υπαλλήλου, καθώς το Ιταλικό κράτος πιστό στις επιταγές του τότε αφεντικού του, γνωστού και μη εξαιρετέου – Σίλβιο Μπερλουσκόνι – δεν μπορεί να στηρίξει δικαστικά αυτό που είδαν χιλιάδες μάρτυρες την στιγμή της δολοφονίας και εκατομμύρια άλλοι από τις τηλεοράσεις τους. 

Οι ίδιες αυτές κατηγορίες που κατέπεσαν και για τον οδηγό του θωρακισμένου μπατσικού, που δεν δίστασε να πατήσει δις το σώμα του σοβαρά τραυματισμένου, Ιταλού αναρχικού σε μια προσπάθεια να αποτελειώσει κάθε ελπίδα ζωής που του είχε απομείνει μετά από έναν πυροβολισμό στο κεφάλι.

Για τους ανθρώπους αυτής της γενιάς, η δολοφονία Τζουλιάνι, σήμανε και το τέλος της αθωότητας. Η σφαίρα του Placanica αποτέλεσε για όλους εμάς που δεν είχαμε συναντήσει ξανά ανάλογες μαζικές κινητοποιήσεις σε ευρωπαϊκό έδαφος, την πρώτη δολοφονία του καπιταλισμού. Αποτέλεσε ξεκάθαρη αποστολή μηνύματος, ότι τίποτα πια δεν θα είναι το ίδιο. Και το πάτημα του σχεδόν άψυχου σώματος από το μπατσικό, σε μια εξίσου αλληγορικής σημασίας κίνηση, σήμαινε ότι το οικονομικό σύστημα, ήθελε αυτό ακριβώς που συνέβαινε εκείνη την στιγμή.

Να δολοφονήσει μια και καλή, την οποία ελπίδα ελευθερίας απέμενε σε ανθρώπους που πίστευαν σ’ αυτή, σε ανθρώπους που προσπάθησαν να αντισταθούν στην παντοκρατορία του χρήματος, σε ανθρώπους που ήξεραν ότι η μαζική και σθεναρή αντίσταση στη G8 ενδεχομένως να προλάβαινε να διασώσει κάτι, από αυτό που τότε δεν φαινόταν ξεκάθαρα, αλλά φαινόταν. Εν’ ολίγοις το μήνυμα που εστάλει ακριβώς, ήταν ότι το σύστημα εκτός του σοβαρού τραυματισμού στην ψυχολογία των ανθρώπων επεδίωκε να πατήσει κάτω τους αντιστασιακούς τύπους που όρθωσαν και θα όρθωναν στο εξής ανάστημα στους κολοσσούς του χρήματος.

Τούτη η δολοφονία δε, ήταν παράλληλα κι ένα μήνυμα, ότι οι μπάτσοι περνούσαν το κατώφλι της ασυδωσίας. Ότι ήταν πια, χωμένοι για τα καλά μέσ’ τα σκατά και απροκάλειπτα, αδέσμευτα και ολοκληρωτικά χαφιέδικά με το μέρος του κεφαλαίου, με τα αφεντικά και με την υποδούλωση που προκαλεί το χρήμα και οι ρουφιάνοι του. Και μπρος στην προστασία των αφεντικών, δεν λογάριασαν τίποτα. Αρκούσε το «πράσινο φως» του Μπερλουσκόνι και η αδιαφορία των υπολοίπων εφτά ηγετών για να διαμορφωθεί η εικόνα της πλουτοκρατικής χούντας που θα επιβάλλονταν αργά, αλλά σταδιακά μέχρι σήμερα.

Ούτως ή άλλως, η δολοφονία του Τζουλιάνι δεν ήταν η μοναδική χουντική επιχείρηση των πρωτοπαλίκαρων του Καπιταλισμού εκείνο τον Ιούλιο. Ακολούθησαν ακόμη χιλιάδες συγκρούσεις στους δρόμους, η αναίτια χρήση απίστευτων ποσοτήτων ληγμένων δακρυγόνων και χημικών, ακολούθησε η άναδρη επίθεση στο σχολείο Ντίαζ εκεί όπου διαδηλωτές υποβλήθηκαν σε βασανιστήρια από τους καραμπινιέρους του Ιταλού, υπουργού Εσωτερικών με το τυχαίο όνομα Σκαργιόλα!

Τα πρώτα αχνά μηνύματα δε, ερχόταν δύο χρόνια νωρίτερα από το Σιάτλ, αλλά ήμασταν μακριά για να δούμε τότε τι ακριβώς συνέβαινε. Το 2001 όλα πια ήταν μπροστά μας και αρκούσε να πιστέψεις για να ακολουθήσεις τον άνεμο της αντίστασης. Να καταλάβεις ότι κάτι διαφορετικό άρχιζε να φαίνεται στον ορίζοντα. Το ξέραμε από τότε, ότι δύο χρόνια μετά, οι ρουφιάνοι και οι οικονομικοί δολοφονοί της γης, θα ερχόταν στην Θεσσαλονίκη για την σύνοδο κορυφής σε παραθαλάσιο ξενοδοχείο της Χαλκιδικής.

Εκείνο που ξέραμε επίσης, ήταν ότι στις τότε συνομιλίες το δικό τους παιχνίδι θα έπαιζε και ο Έλληνας πρωθυπουργός, σε μια χώρα που άκμαζε το επίπλαστο χρήμα (μόλις είχε σκάσει το ευρώ ντε), η ασταμάτητη ανοικοδόμηση, η υποδούλωση της πιστωτικής κάρτας, η ψευδαίσθηση του ακριβού αυτοκινήτου και της γραβάτας, η ζωή μέσω των ΑΤΜ. Αυτό που δεν ξέραμε τότε, αλλά το βλέπαμε μπροστά, ήταν το γεγονός ότι λίγα χρόνια μετά, σε μια ανάλογη σύνοδο κορυφής (2010), οι ευρωπαίοι τσιφλικάδες του τόπου σχεδόν θα λιντσάριζαν τον εκπρόσωπο της ελληνικής κυβέρνησης καθώς το πολιτικό σκηνικό της ρεμούλας και του ρουσφετιού είχε εξανεμίσει τα όποια σχέδια λιτότητας και φτώχειας που σχεδίαζε από τότε η οικονομική ελίτ στον ονειροπαρμένο ελληνικό λαό.

Ήταν μάλιστα τέτοια η τρομοκρατία την εποχή εκείνη, που τα μεγάλα καταστήματα, οι αλυσίδες της Τσιμισκής, της Εγνατίας και άλλων κεντρικών οδών, οι τράπεζες και οι φλώροι τους, προτίμησαν να μετατρέψουν την Θεσσαλονίκη σε μια απέραντη λαμαρινούπολη, με τις εξειδικευμένες τότε εταιρίες να εξοικονομούν σχεδόν τυμβωρυχικά, αμύθητα ποσά για την καλλιέργεια της τρομοκράτησης, ενώ τα  καθεστωτικά ΜΜΕ της χώρας είχαν ήδη πιάσει το δικό τους όπλο. Αυτό της τρομολαγνείας και του συστηματικού εκφοβισμού των πολιτών της πόλης. Οι νοικοκυραίοι άλλωστε δεν ήθελαν και πολύ.

Σ’ ότι αφορά τις αλησμόνητες εκείνες πορείες, πλάι σε συντρόφους που έκτοτε θα μας ένωναν κοινοί αγώνες, γνωρίζαμε το τι είχαμε να αντιμετωπίσουμε. Όπως δύο χρόνια πριν στην Ιταλία, έτσι και στην Ελλάδα το 2003, οι μπάτσοι είχαν την πλήρη συγκατάθεση της κυβέρνησης, ώστε να «χτυπήσουν» στο ψαχνό. Τόσο στο μέτωπο της Χαλκιδικής, όπου συνεδρίαζαν τα κοράκια της γης, όσο και σ’ αυτό της μεταλιζέ πόλης. Το παρακάτω βίντεο και η φωνή του μπάτσου που φωνάζει: «Ελάτε ρε μουνιά»!!! είναι εξάλλου ενδεικτικό. Δείχνει ακριβώς το τι επιζητούσαν οι μπάτσοι, με ποιον τρόπο προκαλούσαν, τι εντολές είχαν και τις δυνατότητες να τις εκτελέσουν. Φυσούνες, κρότου λάμψης, δακρυγόνα, χημικά και κανένα έλεος ούτε καν για τους τραυματίες.

Ανεξάρτητα αν τα αποτελέσματα αυτών των μαχών συνέστησαν μια νίκη ή όχι (τα επόμενα χρόνια θα αποδείκνυαν ότι δεν ήταν τέτοια), το βασικό κέρδος ήταν, ότι από τα σπλάχνα αυτής της κινητοποίησης γιγαντώθηκε ένα κίνημα που τότε έβλεπε τα επακόλουθα της παγκοσμιοποίησης και της οικονομικής στραγγαλοποίησης των μικρότερων κρατών, από τα οικονομικά μεγαθήρια του πλανήτη και προσπαθούσε να προλάβει.

Σε επίπεδο κρατικών δολοφονιών, τα επόμενα χρόνια θα ακολουθούσαν κι άλλες. Ο Αλέξης, ο Νταβίντ Μπιφόλκο, ο Μπερκίν Έλβαν στην Κωνσταντινούπολη κ.α. Ακόμη και ο Παύλος Φύσσας που πριν δολοφονηθεί από τα χέρια των πιο πολύτιμων εργαλείων της πλουτοκρατίας και του κεφαλαίου, τους φασίστες δηλαδή, είχε προλάβει να γράψει στο τραγούδι «Εκτός ελέγχου»: Εκτός ελέγχου, μοιάζει με επανάσταση που αρχίζει. Ο σκύλος… λύσσαξε και άρχισε να βρίζει. Το ποτήρι όντως έχει ήδη ξεχειλίσει, απ’ την τόση αδιαφορία που μας έχει πλημμυρίσει. Συνεχώς, ο μικρός Αλέξης μου θυμίζει, πώς, η ελευθερία του λόγου ακριβά κοστίζει. Πάνε τα χρόνια που με λέγανε φατσούλα, τώρα έχω και ταμπέλα: Τρομοκράτης με κουκούλα. Πάλι… το μυαλό μου παρανοεί. Πως αφήσαμε τη παρακμή τόσο να εξαπλωθεί; Όλο μας το είναι ένα Πράντα και μια Σέρκοβα.Γαμώτη μου, γι’ αυτό έφυγ’ ο Guliani ρε στη Γένοβα;»

Ανάλογο κομμάτι στη μνήμη του Giulliani και από τους SKA-P, η μετάφραση του οποίου έχει ως εξής:

Καταφθάνει ένα αμάξι με εθνική σημαία
φέρνοντας κάποιον επίσημο.
Μέτρα ασφαλείας, αστυνομία.
Στην άλλη πλευρά, δράση. Είναι μια διαδήλωση. Είναι η αντιπαγκοσμιοποίηση.

ΚΑΘΕ ΜΕΡΑ ΕΙΜΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟΙ [x2]

ΦΤΑΝΕΙ ΠΙΑ, ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΣΚΟΤΩΣΟΥΜΕ ΤΟ ΤΕΡΑΣ.
ΞΥΠΝΗΣΤΕ ΑΠ’ ΤΗΝ ΑΠΑΘΕΙΑ ΣΑΣ.
Η ΕΞΟΥΣΙΑ ΔΩΡΟΔΟΚΕΙ ΤΙΣ ΣΥΝΕΙΔΗΣΕΙΣ.
ΕΝΩΘΕΙΤΕ, ΥΠΑΡΧΕΙ ΑΚΟΜΑ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ.

Η σύσκεψη κορυφής τελείωσε και άρχισε το νταβαντούρι.
Υπάρχουν πιο πολλά γουρούνια απ’ ότι σ’ ένα χοιροστάσιο
ΚΑΙ ΠΡΟΣΤΑΤΕΥΟΥΝ ΤΟΝ ΕΓΚΛΗΜΑΤΙΑ.
Η δύσπνοια είναι έντονη. Η αστυνομία πυροβόλησε, ο Κάρλο Τζουλιάνι πλήρωσε
την αστυνομική βία ενός κράτους-εγκληματία.

ΦΤΑΝΕΙ ΠΙΑ, ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΣΚΟΤΩΣΟΥΜΕ ΤΟ ΤΕΡΑΣ.
ΞΥΠΝΗΣΤΕ ΑΠ’ ΤΗΝ ΑΠΑΘΕΙΑ ΣΑΣ.
Η ΕΞΟΥΣΙΑ ΔΩΡΟΔΟΚΕΙ ΤΙΣ ΣΥΝΕΙΔΗΣΕΙΣ.
ΕΝΩΘΕΙΤΕ, ΥΠΑΡΧΕΙ ΑΚΟΜΑ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ. ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ!

Στις 20 Ιουλίου 2011 δολοφονήθηκε άγρια ο σύντροφός μας,
Κάρλο Τζουλιάνι, από τη φασιστική ιταλική αστυνομία
μόνο και μόνο επειδή διεκδικούσε
μια πιο δίκαιη διανομή του παγκοσμίου πλούτου,
μόνο και μόνο επειδή απέκτησε συνείδηση,
μόνο και μόνο επειδή έδωσε φωνή σ’ αυτούς που δεν έχουν.

Μόνο και μόνο επειδή συλλογιόταν… [x3]

ΦΤΑΝΕΙ ΠΙΑ, ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΣΚΟΤΩΣΟΥΜΕ ΤΟ ΤΕΡΑΣ.
ΞΥΠΝΗΣΤΕ ΑΠ’ ΤΗΝ ΑΠΑΘΕΙΑ ΣΑΣ.
Η ΕΞΟΥΣΙΑ ΔΩΡΟΔΟΚΕΙ ΤΙΣ ΣΥΝΕΙΔΗΣΕΙΣ.
ΕΝΩΘΕΙΤΕ, ΥΠΑΡΧΕΙ ΑΚΟΜΑ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ. ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ!

ΕΕΕ, ΟΟΟ, ΜΗ ΣΙΩΠΑΣ.
ΕΕΕ, ΟΟΟ, ΜΗ ΣΙΩΠΑΣ. [x5]

Μόνο και μόνο επειδή συλλογιόταν… [x2]

Την ερχόμενη Τετάρτη κι ενώ ο λαός εναντιώθηκε πολύ πρόσφατα στο Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα και στα τσιράκια που κατά καιρούς απάρτιζαν και εξακολουθούν μέχρι και σήμερα να απαρτίζουν τις διάφορες συνόδους κορυφής, τα διάφορα G, που άλλωτε είναι 8, άλλωτε 15 κι άλλωτε 20, έρχεται στην Βουλή ένα ακόμη νομοσχέδιο το οποίο συντάσσεται πλήρως με τις επιταγές των πολιτικών εργατών του κεφαλαίου που θα νομιμοποιεί την κατάσχεση της πρώτης κατοικίας από τις τράπεζες και θα επιβαρύνει λυστρικά την μοναδική ίσως παραγωγική βάση της χώρας, τους Αγρότες. Και όπως το 2003 έτσι και τώρα, η απάντησή μας πρέπει να δοθεί ξανά στο κοινό σημείο συνάντησης. Στους δρόμους. Γιατί όπως πολύ σωστά έγραψαν και οι Javaspa: «ΜΠΑΤΣΟΙ, ΔΙΚΑΣΤΕΣ και ΠΟΛΙΤΙΚΟΙ ΡΟΥΦΙΑΝΟΙ, ΟΛΟΙ ΘΑ ΠΛΗΡΩΣΕΤΕ ΤΟ ΑΙΜΑ ΤΟΥ ΤΖΟΥΛΙΑΝΙ».

Εμείς θα είμαστε εκεί, γιατί το οφείλουμε στους πολιτικούς μας συντρόφους, στα παιδιά που έχυσαν το αίμα τους, για ένα καλύτερο δικό μας αύριο, το οποίο σίγουρα δεν είναι αυτό που πάνε να μας προσφέρουν ξανά, τα πολιτικά παιδιά, του Μπερλουσκόνι, του Μπους και των λοιπών ρουφιάνων της γης. Εμείς θα είμαστε εκεί. Στους ίδιους δρόμους…Όπως τότε. Όπως το 2003.

65D228D303FA8D995B6D86E7D6C2D2CF

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s