Πνίγονται οι άνθρωποι και “επιπλέουν” τα αποβράσματα

Του BrownSkull

15Θα μπορούσα να γράψω χιλιάδες πράγματα γι’ αυτό που πραγματικά αισθάνομαι, διαβάζοντας τις μαρτυρίες των ανθρώπων που επέζησαν του ναυαγίου στο Φαρμακονήσι. Κι ίσως να μπορούσα να περιορίσω κάπως την οργή μου για όλα αυτά, όμως μου είναι αδύνατο, για τις αθώες ψυχές που έχουν χαθεί, έτσι, στο Αιγαίο και το Ιόνιο, είτε γιατί κάποιοι “νομίζουν” ότι μας προστατεύουν, είτε γιατί κάποιοι έχουν σταματήσει προ πολλού να προσμετρούν την πολυτιμότητα της ζωής, είτε γιατί υπάρχουν άνθρωποι σ’ αυτή την γωνιά της γης που λέγεται Ελλάδα, για τους οποίους ντρέπομαι.

Ντρέπομαι, όχι απαραίτητα γιατί έτυχε να γεννηθώ στο ίδιο σημείο του πλανήτη μ’ αυτούς, αλλά γιατί δυστυχώς ανήκω στο είδος τους. Στο ανθρώπινο είδος. Και προσέξτε, εδώ δεν μιλάμε απλά για πολιτική, αλλά για ανθρωπισμό. Μάθαμε να κάνουμε πολιτική, να τα μετράμε όλα σε ευρώ, να κοιτάμε να μην μας λείψει η ζεστασιά η οικογένεια, να μην μας λείψει το i-phone, το σύγχρονο αμάξι, ο άνετος καναπές, η high – definition τηλεόραση, το wi-fi, το καλό λαπ-τοπ και ξεχάσαμε τον διπλανό μας. Δεν κοιτάμε πια τους ανθρώπους στα μάτια, για να μην δείξουμε το πόσο ντρεπόμαστε για το είδος μας.

12Είμαι εξοργισμένος πραγματικα. Και είμαι εξοργισμένος, κυρίως με αυτό αυτό το φασιστικό ή δεξιό (πείτε το όπως θέλετε) μόρφωμα κυβέρνησης που έχουμε. Ντρέπομαι γι’ αυτά τα ανθρώπακια, τύπου Δένδια, Βαρβιτσιώτη, για τους λιμενικούς που είναι έτοιμοι να σπρώξουν παιδάκια στον πνιγμό, γι’ αυτούς που έχουν πάρει την κατάσταση στα χέρια τους, στήνοντας σύγχρονα Άουσβιτς, σύγχρονα Γκουαντάναμο, που “σπέρνουν” Αμυγδαλέζες και θερίζουν Μανωλάδες, που δεν διστάζουν να αφαιρούν ζωές γιατί νομίζουν ότι προστατεύουν το βιος του ελληναρά.

Τι; Δεν τα ξέρατε; Δεν τα γνωρίζατε; Και τώρα που τα μάθατε δηλαδή τι άλλαξε; Δεν πάει πολύς καιρός. Όχι. Ήταν 10 Δεκεμβρίου (Παγκόσμια Ημέρα Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων) που τούτη εδώ η ιστοσελίδα, δημοσίευε το ψήφισμα – διαμαρτυρία του γερμανικού παραρτήματος της Διεθνούς Αμνηστίας, για τους περισσότερους από 100 πνιγμούς που έχουν καταγραφεί από τον Αύγουστο 2012 στις θαλάσσιες περιοχές του Αιγαίου και του Ιονίου.

Τότε η Διεθνής Αμνηστία απαιτούσε από τον κ. Δένδια τα εξής:

  • Να τερματίσετε άμεσα τις παράνομες απορρίψεις εισόδου των προσφύγων και των μεταναστών στα ελληνικά σύνορα και να διερευνήσετε περιστατικά μαζικών απελάσεων με κακομεταχείριση και διώξεις από την πλευρά των υπευθύνων.
  • Να διασφαλίσετε ότι όλα τα πρόσωπα που συλλαμβάνονται στα σύνορα θα μεταχειρίζονται σύμφωνα με τα διεθνή πρότυπα και θα αντιμετωπίζονται ως άνθρωποι που έχουν πρόσβαση σε μια δίκαιη διαδικασία αίτησης ασύλου.
  • Να σεβαστείτε το δικαίωμα της ελεύθερης κυκλοφορίας και να τερματίσετε άμεσα την αυθαίρετη και συχνά υπερβολική μακρά περίοδο κράτησης των αιτούντων άσυλο σε άθλιες συνθήκες διαβίωσης.

Σημείωνε δε ότι…»Στο Αιγαίο Πέλαγος έχουν καταγραφεί συγκλονιστικά γεγονότα και περιστατικά: Έπειτα από ελιγμούς της ελληνικής ακτοφυλακής, γυναίκες, άνδρες και παιδιά, από την Συρία και το Αφγανιστάν «σπρώχνονται» απλά, πίσω στην θάλασσα και αφήνονται στη μοίρα τους. Γεγονός, που εμποδίζει τους ανθρώπους αυτούς να υποβάλλουν αίτηση για άσυλο και παράλληλα θέτει σε κίνδυνο ζωές».

1017452_724161887605331_868417230_nΤι άλλαξε; Τίποτα απολύτως πέραν του αριθμού των ανθρώπων που έχασαν την ζωή τους, αναζητώντας ένα καλύτερο αύριο. Τελευταία θύματα; Οι 12 άνθρωποι που πνίγηκαν στο φαρμακονήσι στην προσπάθειά τους να πιάσουν στεριά. Πολλοί έχασαν τα παιδιά τους. Άλλοι έχασαν τους συζύγους τους. Άλλοι παιδιά και συζύγους. Το ανθρώπινο δράμα σε όλο του το μεγαλείο. Πραγματικό “μακελειό” για το οποίο όσο κι αν προσπαθούν κάποιοι να βγάλουν την ουρά τους απ’ έξω έχουν βάψει τα χέρια τους με αίμα.

Οι μαρτυρίες των ανθρώπων που επέζησαν; Πραγματικά συγκλονιστικές και αποδίδουν τις ευθύνες στους πραγματικούς υπεύθυνους αυτού του κράτους. Αντιγράφουμε από το left.gr.

«Η βάρκα των προσφύγων είχε σχεδόν φτάσει στις ελληνικές ακτές όταν τους εντόπισε το ελληνικό λιμενικό. Οι λιμενικοί έδεσαν τη βάρκα πάνω στο σκάφος προκειμένου να τους επαναπροωθήσει παράνομα πίσω στη Τουρκία. Όπως προκύπτει τα σκάφος έτρεχε με τόσο μεγάλη ταχύτητα που έσπασε το σκοινί που κρατούσε τη βάρκα. Ο κόσμος σχεδόν σκορπιζόταν στη θάλασσα. Στο πρώτο χτύπημα τρύπησε η βάρκα των προσφύγων και γέμισε νερό και τότε άρχισαν να πέφτουν τα παιδιά στη θάλασσα» λέει το μέλος του Δικτύου Κοινωνικής Υποστήριξης Προσφύγων και Μεταναστών, Νασίμ Λομανί επικαλούμενος τις μαρτυρίες των διασωθέντων που έφτασαν στο Πειραιά.

Τους απωθούσαν και δεν τους άφηναν να μπουν μέσα στη βάρκα του λιμενικού. Μια γυναίκα είπε πως ενώ κρατούσε το πόδι ενός λιμενικού για να μπει μέσα στη βάρκα, αυτός τη κλωτσούσε και την πέταξε μέσα στη θάλασσα και πέταξε και το μωρό από την άλλη πλευρά. Οι λιμενικοί έσβησαν το προβολέα που είχαν αναμμένο εκείνη την ώρα για να μην φαίνεται από τις τουρκικές ακτές τι συνέβαινε μέσα στη θάλασσα» λέει ο κ. Λομανί.

(Εδω, υπάρχει και το ηχητικό ντοκουμέντο)

Δείτε και το βίντεο που ακολουθεί το οποίο είναι ενδεικτικό της “απανθρωπιάς” που μας διακρίνει:

Ποια ήταν η αντίδραση μερίδας της πολιτικής και της δημοσιογραφίας στην χώρα; Σε πρώτη φάση, ο υπουργός Ναυτιλίας και Αιγαίου, Μιλτιάδης Βαρβιτσιώτης, σε μια προσπάθεια να σώσει πάνω από όλα το “τομάρι” του από την κατακραυγή που προέρχεται από το εξωτερικό, έγραψε στον προσωπικό λογαριασμό του στο twitter. “Κάποιοι επιχειρούν μικροπολιτικά, να ακυρώσουν τη συνεισφορά του Λιμενικού στην αντιμετωπίση της λαθρομετανάστευσης”. Πιστό “σκυλί” της κυβέρνησης ο Βαρβιτσιώτης, φοβήθηκε “μικροπολιτικά” να μην χάσει την θέση του, καθώς επίσης και να μην βρεθεί κανείς να κατηγορήσει του Λιμενικούς για τις δολοφονίες, αλλά δεν βρήκε ούτε λέξη να πει για την απώλεια της ανθρώπινης ζωής. Για την απώλεια μικρών παιδιών, μανάδων, πατεράδων που έφυγαν νύχτα από μια χώρα που δεινοπαθεί, για να έρθουν εδώ, να ζήσουν ένα καλύτερο αύριο.

1623765_629748343753283_1168217926_nΑυτή είναι η πολιτική που ακολουθείται στον τόπο κύριοι. Τύποι σαν τον Βαρβιτσιώτη κυβερνούν αυτόν τον τόπο, τύποι σαν τον Βαρβιτσιώτη υπάρχουν για να ακολουθούν τις επιταγές, του σύγχρονου “κάστρου” που λέγεται Ευρωπαϊκή Ένωση, να παίζουν τον ρόλο των υπερασπιστών της Frontex, του καλού παιδιού που ο Δένδιας αύριο, θα του χαϊδέψει στοργικά το κεφάλι για την καλή δουλειά που έκανε και τις δηλώσεις που δεν ανέβασαν τους τόνους και ο Σαμαράς θα του τάξει μια θεσούλα ακόμη πιο υψηλή από αυτή που έχει, για να τρώει με χρυσά κουτάλια και όχι με επίχρυσα. Η ζωή δεν μας ενδιαφέρει. Η ζωή είναι όμορφη, όταν έχεις μάθει να την ζεις και απλά ο Βαρβιτσιώτης -και ο κάθε Βαρβιτσιώτης- απολαμβάνει το προνόμιο ή το παιχνίδι της μοίρας, να έχει γεννηθεί σε μια χώρα που ο ίδιος, ελέω δικής μας μαλακίας, θεωρεί τον εαυτό του χαλίφη στη θέση του χαλίφη.

Δεν τελειώνουμε όμως εδώ αυτό το κείμενο. Διότι από την παρέα των ανδρείκελων δεν θα μπορούσε να λείψει ο Ιωάννης Πρετεντέρης. Αυτός! Ο μέγας! Ο άνθρωπος που όταν δεν πετά μπουκάλια σε αγώνες μπάσκετ, όταν δεν τα πίνει με τον Ψωμιάδη, τον Τομπούλογλου και τον Λιάπη, εμφανίζεται στην τηλεόραση και εκφράζει άποψη. Από το στόμα του έχουν εκτοξευθεί κατά καιρούς ουκ ολίγες μαλακίες, αλλά θεωρούσαμε ότι μέχρι εκεί φτάνει το μυαλό του, αρά τόσα μπορεί να πει. Εδώ όμως μιλάμε για κάτι διαφορετικό. Τι είπε λοιπόν για τις δολοφονίες στο Φαρμακονήσι; Ακούστε τον και ξεράστε ελεύθερα…

Αν παρατηρήσετε στο κάτω παράθυρο, ακριβώς κάτω από την δεσποινίδα που παρουσιάζει το δελτίο ειδήσεων η εικόνα δείχνει έναν διασωθέντα, ο οποίος κλαίει για τους ανθρώπους που έχασε στην βάρκα τη νύχτα του ναυαγίου. Πάνω σε αυτά τα δάκρυα, ο γκριζομάλλης γραβατωμένος δημοσιογράφος, χωρίς ίχνος ευαισθησίας, γιατί πάνω από όλα είναι το χρήμα, τρέμει μην τυχόν και χρεωθεί η ελληνική πολιτεία τις δολοφονίες δύστυχων ανθρώπων.

123Είναι όμως αυτό που λέμε πάντα; Ότι τόσο φτάνει το μυαλό του, αυτό λέει; Μάλλον όχι. Σ’ αυτή την τραγωδία, ο δημοσιογράφος προτιμά να ξανακάνει πολιτική, γιατί γνωρίζει ότι η θέση του κρέμεται από αυτή. Ούτε φυσικά γνωρίζει, αλλά ούτε και έμαθε ποτέ, για τις φωτογραφίες που είδαν πρόσφατα το φως της δημοσιότητας από το φαρμακονήσι, οι οποίες παρουσιάζουν μετανάστες δεμένους από δοκάρια, μην τυχόν και δραπετεύσουν. Μην τυχόν και ξεφύγουν από αυτό που προσπάθησαν να γλιτώσουν.

Ειλικρινά, σ’ αυτή τη ζωή δεν θα θελα να ‘χα παρά μόνο ένα μαγικό ραβδί. Να μετατρέψω τα δίποδα σε ανθρώπους και τους ανθρώπους σε δίποδα. Να αλλάξω, πάνω από όλα την ανθρωπιά και να την κάνω αληθινή. Να μπορούσα να αλλάξω τους ρόλους. Να ξαναδώσω σε ανθρώπους αυτό που πραγματικά τους λείπει. Λίγο οξυγόνο να αναπνεύσουν, ένα κομμάτι γης για να ζήσουν, λίγο τζιμέντο για να ξαναχτίσουν την ζωή τους.

Φτου μας, πραγματικά!

10211_725572320794386_28906146_n_0

Advertisements

One thought on “Πνίγονται οι άνθρωποι και “επιπλέουν” τα αποβράσματα

  1. Παράθεμα: St. Pauli Thessaloniki Club : REFUGEES WELCOME – Αλληλεγγύη στους πρόσφυγες | Mpalothia

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s