Ο Άρθουρ και η Άννα στην «επικίνδυνη περιοχή» του Αμβούργου (…μια αληθινή ιστορία)

IF

Η επονομαζομενη «επίκινδυνη ζώνη» του Αμβούργου

Σήμερα στο μπλογκ του St. Pauli Thessaloniki Club θα σας μεταφέρει μια πραγματική ιστορία, σε μια προσπάθεια να σας βάλει στο κλίμα, σχετικά με το τι συμβαίνει ακριβώς στο Αμβούργο, τις τελευταίες ημέρες…

Μιλάμε για εποχές που μας πάνε εκατομμύρια χρόνια πίσω (όσο κι αν εμείς εδώ θεωρούμε ότι η Γερμανία είναι εκατομμύρια χρόνια μπροστά) και φυσικά πάντα με τον κίνδυνο, οι αποφάσεις αυτές να υιοθετηθούν από εγχώριους μπάτσους, οι οποίοι ως συνήθως φροντίζουν να αντιγράφουν οποιαδήποτε κίνηση εναπόκειται στην παραβίαση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και των προσωπικών δεδομένων.

Πάμε λοιπόν…

«Στις 30 Απριλίου του 2011, η Άννα  και ο Άρθουρ ήταν στο δρόμο για το σπίτι τους, όταν δεκάδες αστυνομικοί στην περιοχή Schanze του Αμβούργου σταμάτησαν την πορεία τους χωρίς να υπάρχει ιδιαίτερος λόγος. Ένας από τους αστυνομικούς, ζήτησε την ταυτοτητά τους, ενώ ένας άλλος φρόντισε να ψάξει τα σακίδιά τους, αν και κατά την διάρκεια της συζήτησης, ενημερώθηκαν ότι δεν βρισκόταν σε επικίνδυνη περιοχή.

Η νομική βάση γι’ αυτή την αυθαιρεσία βρέθηκε το 2005 με το νόμο πέρι επεξεργασίας δεδομένων από την αστυνομία του Αμβούργου. Ο νόμος αυτός επέτρεπε στις αρχές να καθορίσουν τις λεγόμενες «περιοχές κινδύνου» (Gefahrengebiet στα γερμανικά).

Εκεί αστυνομικοί θα έπρεπε να σταματήσουν περιπλανόμενους πολίτες, και σε σύντομο χρονικό διάστημα να προχωρήσουν σε επιτόπια έρευνα, αφενός για να διαπιστωθεί η ταυτότητα του ερευνωμένου, αφετέρου για την ενδεχόμενη ανεύρεση αντικειμένων, τα οποία εάν και εφόσον βρισκόταν (κανείς δεν μπορούσε βέβαια να καθορίσει τι ακριβώς θα ήταν αυτό, που θα τους κινούσε την περιέργεια) θα μεταφέρονταν για περαιτέρω ανάλυση και έλεγχο.

1556403_231445073695889_869857754_oΟι έρευνες αυτού του είδους  βέβαια, είναι ακόμη και σήμερα εξαιρετικά αμφίβολες και δεν στηρίζονται νομικά. Και τούτο διότι η ακριβής διατύπωση του νόμου δεν ορίζει απαιτήσεις για έλεγχο ταυτότητας. Για την ακρίβεια ο νόμος δεν διευκρινίζει καν τους όρους, κάτω από τους οποίους μπορούν να οριοθετηθούν περιοχές κινδύνου, στις οποίες και θα πρέπει να περιμένουμε έλεγχο. Η αυθαίρετη αυτή απόφαση, επαφίεται καθαρά στην αστυνομία, η οποία από την πλευρά της, έχει δώσει μια πολύ εύρεια και αόριστη έννοια, που της επιτρέπει να ενεργεί κατά βούληση και ενάντια στο λαό.

Δεν χρειάζεται μια συγκεκριμένη υποψία, ούτε ακόμη και ένας πραγματικός κίνδυνος. Είναι αρκετό γι’ αυτούς, άνθρωποι όπως η Άννα και ο Άρθουρ να θέλουν απλά να πάνε σπίτι τους, να γυρίσουν στη γειτονιά τους με τα πόδια.

Από το 2005 κι έπειτα λοιπόν, υπάρχουν περίπου 40 περιοχές κινδύνου με έδρα το Αμβούργο. Μερικές από αυτές είναι μακροχρόνιες και αφορούν γειτονιές της πόλης, ενώ άλλες «βαφτίζονται» για σύντομο χρονικό διάστημα και κατά περίσταση, όπως για παράδειγμα όταν υπάρχει προγραμματισμένη πορεία διαμαρτυρίας. Σύμφωνα με την Γερουσία της πόλης, οι επικίνδυνες ζώνες καθορίζονται από την αστυνομία, όταν υπάρχουν περιπτώσεις εμπορίας ναρκωτικών, συμπλοκές μεταξύ μεθυσμένων έφηβων ή επεισόδια μεταξύ οπαδών. Στην πραγματικότητα όμως, οι επικίνδυνες ζώνες «εκπέμπουν» αβεβαιότητα. Διότι συνήθως μετά την ταυτοποίηση των στοιχείων και τον έλεγχο της ταυτότητας ακολουθούν περαιτέρω δράσεις από την πλευρά της αστυνομίας.

921323_231445330362530_1890616981_oΑυτό συνέβη και με την Άννα. Μετά την εξακρίβωση των στοιχείων, της απαγορεύτηκε η διαμονή σε ολόκληρη την περιοχή κινδύνου. Όταν επεσήμανε ότι ζούσε μέσα στην περιοχή κινδύνου, απλά  της ζητήθηκε να μεταβεί απ’ ευθείας στο διαμέρισμά της και να παραμείνει εκεί για το υπόλοιπο της βραδιάς, χωρίς να έχει το δικαίωμα να βγει έξω. Όταν δε, εξέφρασε τις αμφιβολίες της για τη νομιμότητα του κατ’ οίκον περιορισμού της, συνελήφθη αμέσως και οδηγήθηκε στο τμήμα.

Λίγους ημέρες μετά την περιπέτειά της, η Άννα άσκησε προσφυγή στο διοικητικό δικαστήριο και εκτός από μια νομική διαμάχη, θα απαιτούσε πάνω από όλα μια πολιτική αμφισβήτηση της απόφασης για τον καθορισμό των επικίνδυνων ζωνών, έτσι ώστε να μην μπορεί η αστυνομία να συνεχίσει ανενόχλητη το φασιστικό της έργο, παίρνοντας αυθαίρετες αποφάσεις στον δρόμο.

Από χθες (4/1/2014) δυστυχώς, με απόφαση της αστυνομίας, ένα αρκετά μεγάλο κομμάτι του Αμβούργου (στο οποίο συμπεριλαμβάνεται και το St. Pauli) καθορίστηκε εντελώς αυθαίρετα ως επικίνδυνη περιοχή. Και αυτή τη φορά, δεν πρόκειται για ένα μέτρο που θα ισχύσει για συγκεκριμένο χρονικό διάστημα, όσο δηλαδή το διάστημα που διαρκεί  μια πορεία. Κατέστει επικίνδυνη ζώνη επ’ αόριστο με ότι σημαίνει αυτό για την μπατσοκρατούμενη εποχή που ζούμε.

1547998_231445723695824_1546807320_oΉδη , από τις πρώτες κιόλας ώρες λειτουργίας του νέου χουντικού μέτρου, η αστυνομία έχει προχωρήσει σε εκατοντάδες αυθαίρετους ελέγχους απλών πολιτών, παρά τις έντοντες διαμαρτυρίες που υπάρχουν. Έλεγχων που όπως θα δείτε και στις φωτογραφίες, έχουν ως στόχο την πλήρη τρομοκράτηση των πολιτών, την κατάλυση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και φυσικά την καταπάτηση προσωπικών δεδομένων.

Δεν χρειάζονται λοιπόν περαιτέρω επεξηγήσεις. Ο σκοπός είναι άμεσα κατανοητός και ο στόχος ακόμη πιο ευδιάκριτος. Δεν πρέπει λοιπόν να τους περάσει. Και δεν πρέπει για δύο βασικούς λόγους…

Διότι κανένας άνθρωπος δεν αξίζει τέτοιας μεταχείρισης ακόμη και αν ζούμε σε εποχές μπατσοκρατίας, αλλά και γιατί κάθε νόμος που δημιουργεί δεδικασμένο σύντομα εξαπλώνεται παντού.

Ας τους ΣΤΑΜΑΤΗΣΟΥΜΕ και ας τους ΔΕΙΞΟΥΜΕ ότι δεν είμαστε από τα πρόβατα που μπαίνουν στο μαντρί…

1531563_231445623695834_922020589_o

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s