Πόσο χαμηλά θα πέσεις ακόμα ρε άνθρωπε;

Η παρακάτω φωτογραφία, δεν είναι μια ακόμη φωτογραφία που ισούται με 1000 λέξεις -όπως συνηθίζουμε να λέμε- αλλά με εκατομμύρια. Είναι μια φωτογραφία που δεν μπορεί να την δει κάποιος και απλά να προσπεράσει. Να συνεχίσει την ζωή του σα να μην συνέβη τίποτα.

Απλά και περιγραφικά, πρόκειται για μια στιγμή που συνέλαβε ο φακός του Associated Press, ο οποίος εστιάζει σε ένα κοριτσάκι Ρομά το οποίο δέχεται μια κλωτσιά από ιδιοκτήτρια καταστήματος στην περιοχή, την ώρα παίζει ακορντεόν στο πεζοδρόμιο μπροστά από την Ακρόπολη. Ειδικότερα, είναι η εικόνα μιας κοινωνίας σε σήψη.

Μια εικόνα που μπορείς να καταλάβεις την αλληγορική σημασία της από την υψομετρική διαφορά των δύο κεντρικών προσώπων, αλλά και στην έκφραση του νεαρού κοριτσιού. Από τη μια λοιπόν, υπάρχει ο θηλυκός «γίγαντας» που προφανώς ενοχλήθηκε από τον ήχο του ακορντεόν και μάλιστα την ώρα της ανάγνωσης  ενός περιοδικού με μπόλικες διαφημίσεις γυναικείων κοσμημάτων και από την άλλη ο ανυπεράσπιστος «νάνος», που μπρος στη θέα του απλωμένου ποδιού, έτοιμο να τον απωθήσει με την βία, έχει ήδη ζωγραφίσει  στο πρόσωπό του, τον πόνο και την θλίψη.

Αυτή δεν είναι η ρημάδα η κοινωνία μας σήμερα; Έτσι δεν θέλει να εκφραστεί το σύστημα απέναντι σε ανθρώπους που έχασαν τα πάντα; Που αποτελούν ανυπεράσπιστη βορά σε μια πολιτεία τεράτων έτοιμη να τους κατασπαράξει;  Έτσι δεν σε θέλουν τα κοράκια της πολιτικής ζωής αυτού του τόπου; Μόνο, ανυπεράσπιστο, φοβισμένο απέναντι στον γίγαντα που λέγεται  σύστημα; Γιατί λοιπόν να μας προκαλεί έκπληξη όλο αυτό;

Γιατί; Μήπως δεν έχουμε συνειδητοποιήσει ακόμα πόσο χαμηλά μπορεί να πέσει ο άνθρωπος; Μήπως γιατί αυτή η κοινωνία με πρόσχημα την κρίση και την προσπάθεια να επιβιώσει είναι έτοιμη να καταπιεί και να ισοπεδώσει τα πάντα;  Ε λοιπόν όχι  που να πάρει ο διάολος, δεν μπορεί όλα να έχουν θαφτεί  στο χιόνι μόνο και μόνο για ένα κομμάτι γης, ένα μισθό – πείνας, μια μέρα ζωής παραπάνω.

Τούτο το κλικ μας ξεπερνά κύριοι. Γιατί είναι πέρα από τη λογική, πέρα από κάθε λογική. Γιατί ακόμη και τώρα μας κάνει να αναρωτιόμαστε ποιος στο διάολο δίνει το δικαίωμα σε ανθρώπους να χτυπούν ανυπεράσπιστα πλάσματα; Ποιο γαμημένο πόδι μπορεί να απλώνεται για να χτυπήσει ένα παιδί; Ποια δύναμη είναι αυτή που οδηγεί αυτή τη θηριώδη γυναίκα να «κλωτσήσει» ένα μικρό κοριτσάκι; Από τι στο διάολο νιώθει ότι απειλείται;

Σκατά στο πρόσχημα της οικονομικής κρίσης και σε όλα. Τούτη εδώ η εικόνα μας αφήνει χιλιάδες χρόνια πίσω. Μας γυρίζει στο μεσαίωνα. Είναι μια εικόνα που μας ξεσκεπάζει και μας ξεγυμνώνει. Είναι μια εικόνα που καταδεικνύει με τον πιο ανάγλυφο τρόπο τον κοινωνικό ρατσισμό που αναπτύσσεται  σε όλες του τις μορφές, που καλπάζει…

Και μάλιστα εδώ, στη γειτονιά μας.  Σε τούτη εδώ τη χώρα που φουσκώνει από ψευτό-υπερηφάνια και καγχάζει ότι «δημιούργησε τον πολιτισμό» που αυτό-αποκαλείται «μητέρα της δημοκρατίας», υπάρχουν ακόμη χιλιάδες ανθρωπόμορφοι πολίτες έτοιμοι να χτυπήσουν ένα παιδί, να «κλωτσήσουν» τον αδύναμο.  Η μάχη λοιπόν δεν τελείωσε, τώρα αρχίζει. Χρόνος για σιωπή δεν υπάρχει…Αυτό το μικρό κοριτσάκι, μας δείχνει το δρόμο και εμείς οφείλουμε να το ακολουθήσουμε…

Οφείλουμε να υψώσουμε τη φωνή μας ενάντια στον ρατσισμό, οφείλουμε να αναλάβουμε δράση, οφείλουμε να προστατέψουμε. Οφείλουμε να σταματήσουμε αυτούς που σηκώνουν το πόδι για να κλωτσήσουν έναν μετανάστη, έναν αδύναμο, ένα παιδί… Όσοι τουλάχιστον απομείναμε ακόμη, για όσες αξίες έχουν μείνει αναλλοίωτες σ’ αυτή τη λαίλαπα.

koritsaki

Advertisements

2 thoughts on “Πόσο χαμηλά θα πέσεις ακόμα ρε άνθρωπε;

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s